geen jeu de boules, familie overleg

Vandaag als we lekker buiten zitten bij het ondergaan van de zon maak ik mijn plan bespreekbaar. We hebben zo'n heerlijke stress loze vakantie gehad dat ik het graag nog even door wil trekken. Ik overleg dus met de mannen om morgenavond te vertrekken, 2 dagen eerder dan gepland. Op deze manier hebben we 5 dagen om te reizen en kunnen we het heerlijk op ons gemakje doen. Ik wil ook graag een hele rustdag inplannen net voor we de Spaanse grens over gaan. We hebben dan al een flinke rit achter de rug en ik wil dan graag een dagje op een camping staan met zwembad en even lekker bijtanken voor het volgende stuk. De mannen zijn het met mij eens en zelf hadden ze er ook aan gedacht, vooral van hun kant omdat ik maandag weer moet werken. Perry zegt :je hebt wel een dagje nodig om te landen mam voor je weer aan het werk gaat. Eerlijk is eerlijk, ik wil alles behalve gejaagd gevoel en zoals meestal wel zijn we het binnen 10 minuten eens. Ik zou hier koken, maar stel voor dat we naar VOC gaan om alvast afscheid te nemen, deze familie heeft een plekje in ons hart en die gaan we niet zonder dag zeggen verlaten en dan eten we nog een keer die super lekkere tosti. En morgen gaan we dan dag zeggen bij Hollywood, Ook Vado en Andre gaan we nog even dag zeggen. Zij hebben er ook aan meegedragen dat we het hier zo fijn vinden. Ik heb al heimwee als ik eraan denk dat we gaan en hoop dat we weer terug zullen keren. Ik hou van de zachtaardige mensen en wat zal ik de zwoele avonden missen. Begrijp me goed, ik hou ook van Nederland, maar wat zou ik toch graag willen dat het minder gehaast was. En als ik naar dat tevreden gezicht van Eric kijk, dan smelt ik, wat voelt hij zich goed bij deze cultuur, hij is de rust zelve en dat zie je ook. En Perry straalt en wat ziet dat jong er lekker uit met dat kleurtje op zijn snuut. En ik, als ik na mezelf kijk denk ik, wat ben ik weer lekker 1 met mezelf, genieten van de kleine dingen die de natuur mij schenkt en van mijn mannen en Bitchje waar ik zo zielsveel van hou. Ik bof maar dat ik mijn droom heb mogen verwezenlijken en geloof me ik droom gewoon weer verder, op naar het volgende avontuur. Ik ben nog lang niet klaar met dromen. Wel laat ik een stukje van mijn hart achter hier. Ik ben nog niet bij de zeepaardjes geweest in Faro en ik zou dolgraag de lange dolfijnen trip maken, dus ik heb nog wat bewaard om voor terug te keren. Met een traantje in mijn ogen ga ik vanavond slapen en hoop dat Portugal nog eens op mij wacht. Dankbaar dat ik mijn boek heb geschreven, zodat ik het nog vaak her beleven kan. Ik blijf doorschrijven tot ik weer thuis ben, wie weet wat we nog gaan zien of mee maken onderweg, maar morgen eerst nog een dagje Portugal en hopelijk lukt het mij eindelijk om Ferregudo op de foto te krijgen voor de zon erover komt en mijn watertje bij hoog water en zo niet, dan heb ik lekker nog wat over om voor terug te keren. Slaap lekker