eindelijk is het zover

Vanmorgen zit ik ongeduldig met mijn been te wippen. Scooters terug brengen en dan eindelijk is het zover de dolfijnen trip. We zitten te wachten bij de kiosk zoals afgesproken en dan krijg ik telefoon of we naar de pier kunnen komen. Het blijkt dat we de enige zijn in Portimao en we worden opgepikt. De boot is vol, zwemvest aan en gaan met die banaan. Het is vandaag een rustige zee met een Nederlandse kapitein en een zee expert aan boord. Vol gas gaan we de oceaan op, heerlijk! Al gauw komen we bij de eerste groep dolfijnen, prachtig om te zien zo in het wild! Als ze weer onderduiken om verder te eten zoeken ze de omgeving af naar nieuwe groepen dolfijnen, telkens als ze weer wat zien dan varen ze erheen, je komt ogen te kort omdat je niet weet wanneer ze boven komen. Soms zwemmen ze naast de boot mee en zie je ze dus op 1 meter afstand naast je, heel bijzonder! Als er meerdere boten bij ons komen en wij er al veel gezien hebben besluit de kapitein om ook nog even de grotto toer erachter aan te plakken. Perry schiet hier prachtige foto's van en die volgen dus nog. Het was met de telefoon niet te doen om mooie plaatjes te schieten, daar gaat het te vlug voor. Fijn dat Perry de gewone camera mee had, die de kapitein overigens van hem wilde kopen. Bij terugkomst in krijgen we de filmbeelden te zien onder het genot van koffie en thee en verschillende soorten koekjes en fruit. Super geregeld allemaal. Aangezien wij de enige waren van de overkant werden we met de water taxi terug gebracht. Als we terugkomen op de camperplaats en net zitten, dan komen Henno en Harrie aangelopen en het is voor even gedaan met de rust. We eten weer een bak meloen met z'n alle en drinken wat en dan gaan alle mannen richting subnauta. Henno aanmelden voor de open water duik cursus. Het is weer muisstil en ik loop nog een rondje met Bitch en ga mijn reisverhaal schrijven. Ik was blij met mijn natte lap vandaag, want die was hard nodig om het hoofd koel te houden.