Op de koffie
16 augustus 2026 - Bugojno, Bosnië en Herzegovina
Vanmorgen komt de overbuurman ons uitnodigen voor de koffie. Wat een eer, uiteraard gaan we erheen. Hun zoon en kleinkinderen komen ook en die spreken perfect Engels. Er volgen hele gesprekken en over en weer vragen, we praten zelfs over de coronatijd. De overburen zijn ook niet gevaccineerd, de zoon wel, hij voelde zich gedwongen omdat hij in die tijd in Duitsland zat. Nu heeft hij spijt, hij heeft duidelijk minder energie zegt hij sinds de vaccinatie. Dit gezin is erg voor gezondheid en vertelt dat ze alleen uit eigen tuin eten en dat ze geen pesticiden gebruiken en eerlijk je kunt het helemaal niet zien, de planten zien er allemaal gezond uit. De zoon heeft ons allemaal tips van plekjes in de buurt waar wij met de bakwagen prima kunnen komen en waar vooral water is en je mag er zwemmen. Het ziet er veelbelovend uit en niet ver weg ook nog. Hij nodigt ons ook uit om bij hem thuis te komen, hij woont ook in het dorp iets verder op. Hij wilt ons ook meenemen ergens heen en als gids fungeren. Wat leuk toch allemaal, we drinken Bosnische koffie, vers gekookt en ja ook ik, uit beleefdheid sla ik niet over. Ze schenkt ook een kan limonade, zo te proeven citroen 🍋 en veel suiker 🤣 we hebben net van Ruud geleerd dat ze hier erg zoet zijn en meteen merken we het ook. Midi de vrouw heeft mij een zakje voor de lunch uit eigen tuin, komkommers en tomaten, jammie die lust Moontje wel 😋 terwijl we zitten te kletsen komt de politie aangereden, iemand uit het dorp heeft gebeld en wilt weten hoelang we hier blijven staan, even of 6 jaar 🤣 de politie is hier overigens erg aardig en ik hoefde niets te doen de zoon des huizes ging er meteen naartoe en vertelde dat wij aardige mensen zijn en bij hun op bezoek en dat wij vakantie vieren hier. Het antwoord was duidelijk voldoende want ze gingen meteen weer. De overbuurman is erg nieuwsgierig naar de bakwagen en vraagt wat zoiets in Nederland kost, ik leg hem uit dat je dit niet kunt kopen zo , maar zelf moet bouwen van een bakwagen en dat een camper van 20 jaar oud ongeveer €20.000 kost. Daar koop je hier een huisje voor op een klein stukje grond. De zoon vertelt dat hij €900,- verdient en dat hij daar prima van kan leven met zijn gezin. Niemand heeft hier schulden, je huis is pas af als je al het geld bij elkaar hebt gewerkt, dat siert ze, ze zijn tevreden met wat ze hebben. Ik zie bij de buren ( ik had er graag een foto van gemaakt) dat ze de plastic kuipstoelen als ze kapot gaan gewoon weer oplappen, ze horen gaatjes en doen er ijzerdraad doorheen en de stoel is weer klaar voor een volgende ronde . De stoeltjes kosten hier ook meer dan in Nederland, maar een bankstel kost weer 1/3 de van de prijs bij ons, goed dus dat ze het zo oplossen dat scheelt veel geld. Om 1 uur lopen we terug en Eric gaat even liggen, ik maak natuurlijk even een salade, heerlijk! Als Eric weer naar buiten komt roept de overbuurvrouw, Monica lunch, ze heeft worstjes en brood voor ons gemaakt. Het is zo overweldigend, wat een gastvrijheid en wat een vriendelijke mensen zijn het. De lunch is heerlijk en kwam precies op het tijdstip dat wij wilden gaan eten, stelletje bofkonten. Dan een uurtje later komt Ruud langs, hij gaat even weg en komt dan hierheen en Christel komt te voet. We gaan vanavond mee met Advo en Hilahna en hun dochter en ook Hassan en zijn vrouw en dochter en Christel en Ruud, een flink eind rijden in de berg en langs de bron waar wij gewoon rechtstreeks het water van de berg kunnen tanken. Het water wordt elke dag getest en het is het beste water wat er hier is, de kwaliteit is erg goed. Uiteindelijk komen we bij het restaurant en er loopt een watertje langs de tafels, het is nog erg warm dus Gipsy gaat er lekker even afkoelen en dan ineens zit er een eend in het kleine watertje erg grappig . De eend komt de hele avond Gipsy opzoeken en ze is verdacht stil, ik denk als hij nog 2 stapjes had gezet dat Gipsy hem de nek af had gebeten 😂🤣 of misschien vond ze het wel een echt speel kameraadje, wie zal het zeggen. De mannen zitten bij elkaar en de vrouwen zitten bij elkaar, eigenlijk wel heel gezellig een keer, maar ik merk dat ik toch graag bij Eric zit voor als hij hulp nodig heeft. Nu moet ik eerlijk zeggen de mannen hier zijn erg behulpzaam, Hassan sneed het vlees voor Eric en iedereen is behulpzaam als we een stukje moeten lopen. Het was wel een lange avond en Eric viel helemaal stil, het was iets te veel voor 1 dag, maar het was een heerlijke avond. Slaap lekker allemaal en groetjes van de reizigers die nog steeds stil staan 🤗


Inmiddels zullen jullie wel een groot aantal volgers hebben.
Groetjes van Marian en Peer