Naar de waterkant

Vanmorgen ga ik opzoek naar de Coura rivier, je hoort hem als je wandelt op meerdere plekken stromen, maar we hebben hem nog niet gezien. Michelle legt uit hoe ik moet lopen en om half 8 gaan we saampjes op pad. Ik loop en zie veel herkenningspunten, maar het zandpad vind ik niet. Als ik weer terug ben van de wandeling stuur ik Michelle een berichtje dat ik het niet gevonden heb en ze stuurt mij de coördinatoren via maps. Deze keer gaan we samen, Eric loopt mee. Ik zie meteen waar het fout is gegaan, na de school is er geen stoep meer en toen was ik omgedraaid, maar je moet gewoon verder lopen op de weg. Uiteindelijk vinden we ook het zandpad en staan we oog in oog met de Coura, wat een prachtige plek en wat kan Gipsy hier na hartelust zwemmen en rondrennen 😍 ze is werkelijk helemaal gek en springt in het water en zwemt en komt eruit en rent en vervolgens plonst ze er weer in. Zo leuk om te zien dat ze leeft, het is nog steeds te warm in Portugal, maar nu we niet ver van huis een schaduwrijke waterplek hebben kan ons weinig gebeuren. Op de terugweg gaan we nog even wat drinken bij ons favoriete cafeetje, net als VOC in de Algarve, alleen is deze uiteraard hier. De mensen zijn vriendelijk en behulpzaam, erg leuk hoe we welkom zijn tussen de locals. Gisteren was ook een leuke dag, er kwamen Hollanders uit Uden die weg willen uit Nederland en ze kwamen voor Michelle en Sander hierlangs om eens te kijken wat hun gekocht hebben en hoe alles loopt. Vrij als ik ben loop ik er even heen om ze welkom te heten en mijzelf voor te stellen. Leuke mensen die het gehad hebben met Nederland en zich aan het oriënteren zijn in Portugal. Michelle heeft deze mensen nooit gezien, ze hebben haar nummer gekregen van een vrouw in de winkel in Uden die Michelle gesproken had en wat blijkt, die ken ik ook en best wel goed, Anja en Maurice die wij hebben leren kennen met de autonoom dag die ik georganiseerd had twee jaar terug. De wereld is erg klein, dat zie je wel weer 🤣 verder zijn er Engelsen gekomen en wat gezellig zijn die twee zeg, Jill en Gary echt toffe luitjes, morgen gaan we samen molka spelen op het veld en borrelen nadien. We reizen op het moment te voet, maar het is ook heerlijk om even niet te reizen en gewoon een tijdje stil te staan. Ik schrijf nu niet meer dagelijks tot we weer gaan reizen, maar als we iets leuks meemaken dan schrijf ik natuurlijk wel gewoon. Slaap lekker allemaal 👋🏻 tot schrijfs