Weetjes over Bosnië

Er staat in heel bugojno maar 1 verkeerslicht.

De politie is erg vriendelijk 

Er zijn nagenoeg geen regels dus Quads en motoren rijden zonder helm Geen fatbike te zien hier.Fietsers rijden er niet veel, maar ze gedragen zich als auto's. Ze rijden midden op de weg.

Vandaag zijn de drie musketiers uit het dorp weer hier en ze zijn ons aan het laten zien wat ze allemaal kunnen 🤣

Op het achterwiel rijden met de mountainbike, zonder handen, vol gas het maïsveld in 🤣 het is heerlijk om te zien en herinnerd ons aan onze eigen jeugd, lekker ravotten en de grens opzoeken. Nu komt de brutaalste van het stel ineens aanrijden op een scooter, deze makkers zijn 9 en 10 jaar oud en sloven zich enorm voor ons uit, erg grappig en blijkbaar vind iedereen het hier ook normaal. Het blijkt de oma van het manneke dat Gipsy telkens aait te zijn die ons gisteren Burak het vlees met bladerdeeg en de maïs gaf, ik heb het bord met een dank briefje in het Bosnische en een peperkoek terug gegeven. Het is gezellig, wel minder rustig met die acrobaten rond de bakwagen.🤣 De scooter heeft geen kenteken plaatje dus het is waarschijnlijk prima hier in het dorp, niemand zegt er iets van. Vanmiddag komen onverwacht Christel en Ruud toch nog even wat drinken, altijd gezellig. Terwijl wij gezellig zitten te kletsen zie ik de schapen naar buiten komen uit het kleine schuurtje bij het verlaten land en tot grote verrassing staan er ook koeien in. Ik loop erheen en vraag of ik een plischka volgens mij foto dus van mag maken. Het is goed, maar de koeien zijn niet schoon. Dat is natuurlijk geen probleem, ik vind het gewoon leuk en wat blijkt er staan 2 koeien en een kalfje in de schuur, ze worden goed verzorgd en de schapen mogen even vrij rondlopen om te grazen. Dan komt een vrouwtje van de overkant die telkens naar Gipsy kijkt en mijn haren mooi vindt 🤣 eraan met hele zware tassen met boodschap, het is al een oud vrouwtje en erg fragiel dus ik verontschuldig mij bij de visite en neem de tassen van haar over en breng haar maar huis, ik mag binnenkomen maar gebaat dat ik terug ga naar het bezoek. Als Christel en Ruud weer vertrekken ga ik nog even lekker wandelen met Gipsy en daarna wilt Eric naar binnen het koelt nu lekker af. Dan komt het vrouwtje van de koeien aan mijn klep staan met groente, aardappelen en uien, ze praat Engels en vertelt me dat ze hier woont met haar moeder en dat haar broer in Duitsland woont en dat ze hem al 3 jaar niet heeft gezien, ze heeft de tranen in haar ogen en ik, ja het enige wat ik kan doen is haar een dikke knuffel geven en bedanken voor het eten. Het is toch ongelooflijk wat zijn de mensen toch vriendelijk en dan te bedenken dat iemand mij zei dat ze niet op Nederlanders zitten te wachten, daar merken wij niets van, we voelen ons meer dan welkom. Zo dat was het voor nu, slaap lekker voor straks en tot schrijfs, groetjes van de reizigers die nog steeds stil staan, ik wil hier straks niet meer weg 🤣