Lange dag voor de boeg

Gisteren stonden we om 5 uur al op, Eric wilt als het goed loopt zondag aankomen zodat we Lisa en Perry nog zien. Om 6:15 uur gaan we rijden, 420 km A8 voor de boeg. Deze route gaat helemaal langs de kust en van de Baskische zee veranderd het dan in de Atlantische Oceaan. Altijd bijzonder om de zee te zien en de ruige kust maakt het extra mooi 😍 het is wel bewolkt en het vocht in de lucht maakt het zicht minder spectaculair. Wel een perfecte dag om te reizen! Bij de eerste stop zeg ik tegen Eric, we moeten ff terug ik ben de winterkleren vergeten 🤣 het was gewoon koud. Pas als we in Lugo aankomen voor onze lunchpauze wordt de lucht wat helderder, maar het blijft waaien en koud. We zijn nu nog maar 2,5 uur van Coura vandaan en we gaan het aan. Eric heeft Perry gesproken en die zei al dat hij hoopt dat hij ons nog ziet, dat is genoeg voor Eric om de reis verder door te zetten 😉 op het laatste stuk is een wegafsluiting en het is dus een verrassing hoe we moeten rijden. Na een half uurtje is de verrassing er wel af, we rijden 85 km op een weg zo slecht dat alles in de camper trilt, echt verschrikkelijk 😅 volgens de navigatie is dit de beste route. Als we dan eindelijk de weg af gaan moeten we door hele kleine dorpjes slingeren en vervolgens een een baans weggetje door de berg omhoog en omlaag, wat een geluk dat het zondag is en geen kip op de weg. De camper bezet letterlijk de hele weg. Dan komen we eindelijk op de A52 en kunnen we even bijkomen, echt een pokkeweg! We gaan de oprit richting de Portugese grens op en dan blijkt die afgesloten en stuurt hij ons weer terug de snelweg de andere kant op 😬 We rijden er maar op en besluiten de eerste mogelijkheid eraf te gaan en met de kaart een andere route te vinden. Terwijl wij op de snelweg zitten zien we tegenliggers, de weg is opgesplitst in 2 richtingen. We kijken elkaar aan en draaien midden op de snelweg 🤣 kun je nagaan hoe rustig het is. Dat was wel een opluchting, we gaan dus weer de goede kant op. We hebben geen idee hoe we nu aankomen in Coura, maar we zijn in ieder geval weer in de juiste richting. Heerlijke weg en heerlijk weer, de zon schijnt weer vol op en we ruiken Portugal al. En net als op onze allereerste reis naar Coura twee jaar terug met Perry en Lisa, rijden we het laatste stuk door de bergen, het is maar 15 km maar het duurt eeuwig aangezien je maximaal 25 km per uur kunt rijden . Dan hebben we 2 auto's voor ons en gaat de weg recht omhoog en bovenaan is het zand en steentjes. Gaan ze gewoon stilstaan 😡 het is zo steil dat wij wel door moeten rijden, Eric duwt op de claxon en gaat er voorbij. We zijn met slippende banden boven, zulke wegen zijn eigenlijk niet geschikt voor een camper, maar we zijn hier niet in Nederland. Wij zijn echt wel verwend in Nederland met onze wegen, daarom betalen wij zoveel wegenbelasting 🤣 nog 7,5 km slingeren door de bergen en dan eindelijk zien we een bekende weg! We zijn er, we hebben het gehaald. Het is 5 uur en Perry en Lisa komen er meteen aan om ons te begroeten. Samen gaan we naar het land van Michelle en Sander. Wat fijn om met z'n allen samen te zijn. Ze laten zien wat er allemaal weer gedaan is en we zien ook de mannen die het huis aan het bouwen zijn, wat een plaatje dat puur natuur huis op deze plek in het dal in een Portugees dorpje 😍 echt gaaf . Michelle haald ook nog even Nico en Frits op, zodat ook de beestjes elkaar kunnen begroeten. Wat een leuk weerzien, zelfs de huizenbouwer pakt zijn telefoon om foto's te maken. Twee enorme ijsberen en een klein donker mormel ertussen 🥰 wat zijn ze blij om elkaar weer te zien. We sluiten gezamenlijk de dag af bij ons favoriete kippen restaurant en eten met z'n allen kip met frietjes en salade. We zijn doodmoe en gaan voldaan naar bed. Foto's volgen nog